Τον Κώστα Καλαφάτη τον άκουσα για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του ’80, από κάποιες κασέτες που είχε ένας συμφοιτητής και στενός μου φίλος. Ήταν μερικές ερασιτεχνικές ζωντανές ηχογραφήσεις από μαγαζιά της Σκοπέλου, όπου ο Καλαφάτης έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε μαζί με το Γιώργο Ξηντάρη και το Χρήστο Μητρέντση. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα, κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο ερμήνευε τα τραγούδια του Χατζηχρήστου. Δεν αξιώθηκα να επισκεφτώ ποτέ τη Σκόπελο κι έτσι η γνωριμία μου με τον Καλαφάτη περιορίστηκε σ’ αυτό το «ακουστικό» επίπεδο, δεδομένου ότι κι αυτός σπανιότατα άφηνε τη Σκόπελο.

Φέτος, μετά από είκοσι χρόνια, ο Καλαφάτης αποφάσισε να δουλέψει για ένα χειμώνα στην Αθήνα. Το «σύρμα» έπεσε από έναν κοινό μας φίλο, με το οποίο πήγαμε να τον δούμε. Με περίμεναν δυο εκπλήξεις: Πρώτον, ο Καλαφάτης συνεχίζει να «βαστάει» την κανταδόρικη φωνή του σε υψηλά (και πιο ώριμα πια) επίπεδα. Δεύτερον, το μαγαζί όπου εμφανίζεται δεν έχει καμιά σχέση με το «ρεμπετάδικο» που περίμενα εγώ να δω.

Η «Άλλη Σκάλα» βρίσκεται στον Πειραιά, στα Καμίνια (Σερίφου 37) και είναι... κανονική ταβέρνα. Ταβέρνα με φαΐ και χύμα κρασί. Το όνομά της το οφείλει στο γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες έχουν άλλη μια ταβέρνα στη Σαντορίνη με το όνομα «Σκάλα». Η επιρροή της Σαντορίνης είναι αισθητή λόγω των παραδοσιακών μεζέδων από το αιγαιοπελαγίτικο νησί, αλλά και από το Σαντορινιό λευκό κρασί που σερβίρεται, ενώ υπάρχει και πολύ καλό κόκκινο Νεμέας. Το μαγαζί έχει στηθεί και διακοσμηθεί με μεράκι απ’ τους ίδιους τους ιδιοκτήτες, χωρίς την παρέμβαση επαγγελματιών, με αποτέλεσμα να είναι απλό και προπάντων «ζεστό». Δεν υπάρχει πάλκο και οι μουσικοί κάθονται σε ένα τραπέζι ανάμεσα στους πελάτες, βοηθούμενοι από μια μικροφωνική, που όμως αφήνει περιθώρια να κουβεντιάσεις με την παρέα σου.

Ο Καλαφάτης παίζει Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη, με τη συνοδεία ενός ή δύο μπουζουκιών, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα με βάση το κλασσικό ρεμπέτικο τραγούδι. Μην παραξενευτείτε όμως αν πάνω στα μεράκια του, ανάμεσα σε Μάρκο και Χατζηχρήστο, τον ακούσετε να λέει αμανέδες ή ακόμα και τραγούδια του Θεοδωράκη. Τις Πέμπτες συνήθως κάνει αφιερώματα σε δημιουργούς του λαϊκού τραγουδιού.

Εκτός από τον Καλαφάτη στην «Άλλη σκάλα» συμμετέχουν άλλα δύο μουσικά σχήματα. Κάθε Παρασκευή παίζει μια παρέα ερασιτεχνών μπουζουξήδων (οι «δικηγόροι» τούς αποκαλούν, προφανώς λόγω επαγγέλματος) και τα Σαββατοκύριακα τραγουδάει η Ζέτα με την παρέα της. Το κόστος μιας επίσκεψης δεν είναι μεγάλο (θα έλεγα ότι το μαγαζί είναι φτηνό, αν το συγκρίνουμε με τα «ρεμπετέδικα»). Κάνοντας έναν πρόχειρο υπολογισμό, μια παρέα μπορεί να τη «σκαπουλάρει» με 20 περίπου ευρώ ανά άτομο, ενώ αν το ...παρακάνει στο φαΐ και στο κρασί, δύσκολα θα ξεπεράσει τα 30 ευρώ.