«Δύο χρόνια μετά το ξεκίνημα της “Πριγκηπέσας” και με την εμπειρία από πολλές βραδιές φιλοξενίας σημαντικότατων μουσικών και τραγουδιστών, η μόνιμη επιθυμία των φίλων - θαμώνων την επόμενη μέρα ήταν να έχουν μία ηχογράφηση της βραδιάς... ...Έτσι αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην παραγωγή δίσκων, που έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό την ελεύθερη και πραγματική σύμπραξη των μουσικών, είτε σε στούντιο είτε ζωντανά στην «Πριγκηπέσα» και η αρχή γίνεται με τις “Αψιλίες”...».

Με αυτά τα λόγια ο μουσικός Δημήτρης Σφίγγος (το «συνεταιράκι» της παρέας) αιτιολογεί την έκδοση αυτής της δουλειάς. Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια -εντελώς- ανεξάρτητη παραγωγή. Ανεξάρτητη, όχι μόνο γιατί δεν βγήκε μέσα από τα μονοπάτια των δισκογραφικών εταιριών, αλλά και γιατί πρόκειται για μια αβίαστη, ανεπιτήδευτη έκφραση μουσικών, που παίζουν και τραγουδούν απελευθερωμένοι από οποιαδήποτε «γραμμή» καθορίζουν οι νόμοι της αγοράς.

Οι μουσικοί Δημήτρης Μυστακίδης (κιθάρα, τραγούδι), Ευγένιος Βούλγαρης (ούτι, μπουζούκι με μπερντέδες, πολίτικη λύρα, τοξωτό ταμπούρ, τραγούδι) και Απόστολος Τσαρδάκας (κανονάκι, βιολί) είναι καθηγητές στο ΤΕΙ Ηπείρου και πιο συγκεκριμένα στο Τμήμα Λαϊκής & Παραδοσιακής Μουσικής, στην Άρτα. Αυτό που φαίνεται να τους ενώνει είναι η αγάπη τους για την παραδοσιακή λαϊκή μουσική και η συντονισμένη προσπάθεια για τη μελέτη και την ανάδειξή της. Γυναικεία παρουσία στην παρέα η Θεοδώρα Αθανασίου (μπαγλαμά, τραγούδι), μία μουσικός ειδικευμένη κι αυτή σε παραδοσιακά όργανα, αλλά και εξαιρετική ερμηνεύτρια, πολύ κοντά στο ύφος και το χρώμα των μεγάλων προπολεμικών τραγουδιστριών μας. Στο ένθετο που συνοδεύει το CD, εκ μέρους των μουσικών αναφέρεται:

«...Είναι αλήθεια ότι το συγκεκριμένο μουσικό είδος -και δεν είναι φυσικά το μοναδικό- προσφέρεται ως πρώτη ύλη για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος, όπου ο ρόλος του μουσικού δεν περιορίζεται σε αυτόν του κομπάρσου. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον ο μουσικός έχει την ελευθερία, και την υποχρέωση ταυτόχρονα, να ξεδιπλώσει το όποιο ταλέντο του χωρίς να υπακούει στην λογική μιας βιομηχανίας, στημένης έτσι ώστε να αναδεικνύει πρωταγωνιστές. Εδώ ο μουσικός έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει επί ίσοις όροις σε ένα διάλογο, τους κανόνες του οποίου οφείλει όχι μόνο να γνωρίζει καλά αλλά και να ανασυνθέτει σε κάθε ευκαιρία...».

Κατά την προσωπική άποψη του γράφοντος, η παραπάνω παράγραφος καταδεικνύει μεταξύ άλλων ένα βασικό ζήτημα: Την αγωνία των ανθρώπων που εμπλέκονται στα μουσικά δρώμενα -είτε ως μουσικοί είτε ως ακροατές- για τη σύγχρονη μουσική πραγματικότητα. Φανερώνει τον αγώνα κάποιων, ώστε να επανέρθει η μουσική σε συνθήκες όπου η παραγωγή βασίζεται σε πραγματικά κριτήρια, όπου οι μουσικοί είναι «άρχοντες» της δουλειάς τους, εκεί όπου οι «κατηγοριοποιήσεις» των μουσικών γίνονται με βάση το σεβασμό στη δουλειά τους και την πραγματική αντικειμενική τους αξία, εκεί όπου αναδεικνύονται οι πραγματικοί πρωταγωνιστές. Αυτό -κατά την άποψή μου πάντα- πρέπει να ήταν κι ένα βασικό κριτήριο για την επιλογή του υλικού που παρουσιάζεται. Δε φαίνεται να είναι καθόλου τυχαίο το ότι τα περισσότερα από τα 18 τραγούδια του cd είναι δημιουργίες των μεγαλύτερων μαέστρων που πέρασαν από τη λαϊκή μας μουσική (Σκαρβέλης, Τούντας, Ογδοντάκης, Καρίπης, Σέμσης, Περιστέρης). Ανεπανάληπτοι οργανοπαίχτες που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της λαϊκής μουσικής στη χώρα μας, ενώ παράλληλα υπήρξαν δάσκαλοι για όλους τους μουσικούς που τους διαδέχτηκαν.

Έχουν επιλεχθεί εξαιρετικά τραγούδια, τα περισσότερα από τα οποία δεν έχουν κουράσει τ’ αφτιά μας από διάφορες «σουξεδιάρικες» επανεκτελέσεις. Επίσης, η παρουσία στο cd ενός πολύ λίγο γνωστού τραγουδιού («Κατάδικος») του Γιοβάν Τσαούς, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως «φόρος τιμής» στον «ιδιόμορφο» αλλά και εξαιρετικά πρωτότυπο δημιουργό και μουσικό. Γενικά οι εκτελέσεις των τραγουδιών είναι πιστές όσον αφορά τη μελωδική γραμμή και οι όποιες τάσεις διασκευής περιορίζονται στην επιλογή οργάνων και στην ενορχήστρωση. Ακόμη είναι χαρακτηριστική είναι η προσωπική έκφραση των μουσικών, που συχνά οδηγεί σε αυτοσχεδιασμούς, φωνητικούς και οργανικούς.

Ο δίσκος συστήνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους της λαϊκής μουσικής παράδοσης, αλλά και γενικότερα σε όλους τους φίλους της μουσικής, καθώς το υλικό μεταξύ άλλων αποτελεί και μια πολύ καλή γνωριμία με τη μουσική παράδοση των μικρασιατικών παραλίων. Και η διανομή του δίσκου γίνεται έξω από τα «γρανάζια» των εταιριών και γι' αυτό το λόγο μπορείτε -μέχρι στιγμής- να τον βρείτε μόνο στην Αθήνα (Music Corner) και στη Θεσσαλονίκη (Πριγκηπέσσα).