Χρονογραφήματα

Θα ήθελα να συναντηθούμε από κοντά για να σας εξηγήσω τι ακριβώς θέλω από 'σας, μου είχε δηλώσει στο τηλέφωνο, αφήνοντάς με να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν δυνατό να συναντηθούμε με άλλον τρόπο. Έφτασα στο γραφείο της νωρίτερα από την προκαθορισμένη ώρα. Απευθύνθηκα στην κοπέλα στην Υποδοχή, η οποία εκείνη την ώρα λιμάριζε τα γαλάζια βαμμένα της νύχια, ενημερώνοντάς την ότι είμαι ο web designer που έχει ραντεβού με την κα Διευθύντρια. Με κοίταξε σαν να την είχα βρίσει.

Υπάρχουν κάτι τύποι που μοιάζουν να μην κολλάνε πουθενά, σαν να βγήκαν από κανα βιβλίο ή ακόμα καλύτερα από καμιά φωτογραφία εποχής για να κάνουν την τσάρκα τους σ' αυτόν το χρόνο αταίριαστοι και διαφορετικοί. Έτσι ήταν κι ο Ηλίας. Παράξενο τραίνο! Δε φόραγε ποτέ τα ρούχα που συνήθιζε ο κόσμος της εποχής του, αλλά κάτι παντελόνια παλιομοδίτικα, πάντα με πουκάμισο και παπούτσι σκαρπίνι.

Κυριακή μεσημέρι ενός τυπικού ελληνικού καλοκαιριού. Οι Αθηναίοι έχουν φάει τα παϊδάκια τους στα βλάχικα και οι κοιλιές τους φτάνουν μέχρι το τιμόνι. Κατηφορίζοντας την παραλιακή η άσφαλτος κολλάει και αναδίνει εκείνη την καλοκαιρίλα που οσμίζεσαι όταν περπατάς στη Σταδίου μεσημεριάτικα, σαν την κόλαση αδερφούλη μου, ζεστή καυτή να περνά από δίπλα σου και τον ιδρώτα να τον νιώθεις κρύο, τόσο πολύ που βρίζεις την ώρα που δεν κάθισες στο σπίτι σου.

Διέσχισε το γεμάτο λακκούβες και σκατά οικόπεδο και προχώρησε προς τη μισάνοιχτη πόρτα του παραπήγματος που έπαιζε το ρόλο του εργαστηρίου φωτεινών επιγραφών. Ο Ινδός βοηθός έξυνε με πάθος το πλαστικό κάλυμμα αυτού που στο τέλος θα γινόταν επιγραφή μεγάλου πολυκαταστήματος, στο οποίο δε θα είχε ποτέ την τύχη να μπει ως πελάτης. Ο Βαγγέλης, ο σκύλος που οι εργάτες είχαν περιμαζέψει, προσπαθούσε σε μία γωνία να στριμώξει μία αδέσποτη σκύλα που είχε βρεθεί εκεί από πείνα.