Ο σαραντατετράχρονος Γιάννης Καρβούνης ανήκει στην ομάδα των σύγχρονων οργανοποιών που έχουν καθιερωθεί στο χώρο των μουσικών για τις ποιοτικές τους κατασκευές. Είναι γέννημα-θρέμμα Πειραιώτης κι έχει το μαγαζί του στη Νίκαια (Κύπρου 76, τηλ.2104254052, ιστοσελίδα: www.greekbouzouki.gr).

Από πότε ασχολείσαι με την οργανοποιία;
Ξεκίνησα το 1986. Έπαιζα μπουζούκι και άρχισα από χόμπι να φτιάχνω όργανα. Ήμουν επαγγελματίας οδηγός, οδηγούσα μια νταλίκα και παράλληλα έφτιαχνα όργανα. Επαγγελματικά με την οργανοποιία ασχολούμαι από το 1995.

Έμαθες τη δουλειά από κάποιον;
Δεν είχα μάθει, απλά ήμουν πολύ κοντά σε κάποιον, στο γερο-Ζοζέφ. Ο Ζοζέφ ήταν άνθρωπος που δεν έδειχνε. Μέχρι που πέθανε δεν ήξερε ότι έφτιαχνα όργανα. Είχαμε πολύ καλή φιλική σχέση. Με συμπαθούσε, ήμουν συνέχεια στο εργαστήρι του κι «έκλεβα» μερικά πράγματα. Ένα ξεκίνημα μού έκανε ο Πέτρος ο Χανουκιάν, για ένα απόγευμα. Από κει πέρα μόνος μου.

Δικό σου μαγαζί πότε άνοιξες;
Το ’95, όταν ξεκίνησα ν’ ασχολούμαι επαγγελματικά. Μέχρι τότε δούλευα στην ταράτσα του σπιτιού μου.

Μόνο με μπουζούκια ασχολείσαι ή και με άλλα όργανα;
Μπουζούκια. Έχω ασχοληθεί με όλα τα μπουζουκοειδή κι έχω φτιάξει επίσης λαούτα, κιθάρες κ.ά. Όμως το μπουζούκι είναι η τρέλα μου, η αδυναμία μου.

Τι σε συναρπάζει πιο πολύ να φτιάχνεις, τρίχορδα ή τετράχορδα;
Και τα δύο. Ξεκίνησα με τρίχορδο γιατί τέτοιο έπαιζα. Είχα μάθει από τον πατέρα μου, ο οποίος ήταν πολύ φίλος με τον Μπαγιαντέρα. Μετά έμαθα να παίζω και τετράχορδο. Για ένα διάστημα, μέχρι 26-27 χρονών έπαιζα και επαγγελματικά.

Η οργανοποιία για σένα είναι ακόμη μεράκι, όπως όταν ήταν μόνο χόμπι ή τη βλέπεις πια μόνο βιοποριστικά;
Για να καταλάβεις πόσο μεράκι βρίσκω στη δουλειά μου, θα σου πω ότι ανοίγω το μαγαζί στις 7 το πρωί και κλείνω στις 10 το βράδυ, κι αυτό γιατί να πάω και κάποια στιγμή στο σπίτι. Συχνά κλείνω 18ωρα μέσα στο εργαστήριο.

Πώς είναι η οργανοποιία σαν επάγγελμα;
Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα τα οποία δεν μπορεί να τα καταλάβει ο μουσικός. Για να τελειώσει ένα όργανο χρειάζεται πολλές ώρες. Ακόμα κι όταν τελειώσει, όταν το κουρδίσουμε, πάλι ο μάστορας έχει ν’ ασχοληθεί αρκετά μαζί του. Είναι κάποιες λεπτομέρειες που αποκτώνται με την εμπειρία και που αλλάζουν την προσωπικότητα του οργάνου. Ιδιαίτερα όταν έχεις απαιτητικούς πελάτες.

Για σένα ποιος είναι απαιτητικός πελάτης;
Αυτός που ξέρει από ήχο. Αυτός που μπορεί ν’ ακούει και να ξέρει τι θέλει. Τα όργανά μου έχουν προσωπικό ήχο. Συνήθως αρέσει στους πελάτες όπως είναι. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που σου ζητούν να διαμορφώσεις συγκεκριμένα πράγματα, λεπτομέρειες κι εγώ είμαι υποχρεωμένος να τα δώσω.

Φαντάζομαι έχεις απαιτητικούς πελάτες...
Ναι, έχω αρκετούς. Αλλά αυτό σε βοηθάει να γίνεσαι καλύτερος στη δουλειά. Αν μπορεί ο πελάτης να σου εξηγήσει τι θέλει, σε βάζει σε μια διαδικασία ψαξίματος και από εκεί σίγουρα μαθαίνεις. Η οργανοποιία είναι μια δουλειά που δεν εφησυχάζεις. Υπάρχει πάντα εξέλιξη. Αν βέβαια αγαπάς τη δουλειά, αν την πονάς κι όχι αν τη βλέπεις στενά ως επάγγελμα.

Από οικονομικής πλευράς πώς είναι η δουλειά;
Άμα δουλεύεις, αν είσαι συνεπής, αν δίνεις στον κόσμο αυτό που θέλει, τότε είναι καλά. Κοίταξε, είναι δικό σου θέμα. Αν θες να δουλέψεις. Αν φτιάχνεις δυο μπουζούκια και μετά κάθεσαι ένα μήνα, τότε δουλειά δε γίνεται. Ακόμη μην ξεχνάς ότι τα όργανα χρειάζονται σέρβις. Π.χ. από τις καιρικές συνθήκες ένα όργανο μπορεί να χαλάσει, να αλλοιωθεί κλπ. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να είσαι από πάνω τους να αντιμετωπίσεις οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιάσουν κι αυτό ίσως είναι η πιο δύσκολη δουλειά. Πρέπει ο κατασκευαστής να είναι πάνω από τον μουσικό και να μπορεί να επαναφέρει το όργανο εκεί που το είχε παραδώσει ή και καλύτερο. Είναι πολλές οι λεπτομέρειες πάνω στο όργανο. Για παράδειγμα στο καπάκι είναι πολλά τα ζυγίσματα, τα κουρδίσματα κλπ. και με τα πατήματα, με το παίξιμο αλλοιώνεται το καπάκι και πρέπει να το επαναφέρεις.

Όταν ένα όργανο έρχεται για σέρβις, συνήθως τι χρειάζεται;
Μιλώντας για τα δικά μου όργανα, είναι οι λεπτομέρειες, οι ρυθμίσεις που θέλει το όργανο για να αποκτήσει τον ήχο του, γιατί από τους ιδρώτες κλπ. κάποια πράγματα φθείρονται, χρειάζονται συντήρηση.

Οι πελάτες σου είναι συνήθως επαγγελματίες μπουζουξήδες ή ερασιτέχνες;
Το κάθε μαγαζί στηρίζεται από τους ερασιτέχνες. Εγώ έχω ερασιτέχνες στους οποίους έχω φτιάξει τέσσερα μπουζούκια. Ο επαγγελματίας θα φτιάξει ένα μπουζούκι και θα αλλάξει όργανο ύστερα από πολλά χρόνια, γιατί επαναπαύεται με το όργανο που έχει, το συνηθίζει, γιατί ξέρει τι ακριβώς θέλει και δεν μπορεί να το αλλάξει εύκολα. Όταν μου παραγγείλει κάποιος ένα όργανο θα το φτιάξω χωρίς να μ’ ενδιαφέρει αν αυτός είναι επαγγελματίας μπουζουξής ή χασάπης ή δεν ξέρω εγώ τι. Μπορεί να φτιάξω το καλύτερο όργανό μου σε κάποιον που δεν το καταλαβαίνει. Δεν μ’ ενδιαφέρει. Από τη στιγμή που το παράγγειλε, το όργανο είναι δικό του. Αυτό είναι νόμος.

Από τα μπουζούκια σου ζητούν περισσότερο ήχο ή εμφάνιση;
Εδώ έρχονται συνήθως για τον ήχο. Οι πελάτες μου έχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις. Υπάρχουν πάντως πολλοί που θέλουν να συνδυάσουν και τα δύο. Είναι βέβαια και αρκετοί που ...σε βγάζουν απ’ τα ρούχα σου! Τους ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα η εμφάνιση κι αυτό γιατί δεν ξέρουν ν’ ακούσουν. Είναι αρκετοί κι αυτοί.